World Skate Center

okt, 2018

WSC en P79 halve finales Bossche Band Battle
In WSC gaat altijd één Bossche band door naar de finale

World Skate Center (WSC) en Plein 79 (P79) zijn de volgende podia waar de halve finales van de Bossche Band Battle worden gehouden. Het gaat telkens om vier bands die door willen naar de finale die in Willem Twee poppodium wordt gehouden. Uit de drie voorafgaande voorrondes gaan bij elke ronde twee bands door. En dan zijn er nog twee wildcards te vergeven aan bands die door de organisatoren Luuk Bergervoet en Frans de Visser van Studio Cube als kanshebbers voor deze muziekprijs gezien worden.

De eerste halve finale wordt zaterdag 27 oktober in WSC gehouden, de tweede in P79 op zaterdag 10 november. Team KLANKGAT waagt zich niet aan voorspellingen en heeft het volste vertrouwen in de onafhankelijke en vakbekwame jury. Enig chauvinisme is ons niet vreemd. Wij hopen dat bij deze derde editie een Bossche band wint en die kans is groter dan ooit. Er doen namelijk vier bands mee van Bossche komaf. Drie zelfs in de eerste halve finale in WSC. Er gaat dus geheid altijd één Bossche band door naar de finale.

WSC

In WSC spelen zaterdag 27 oktober TerraDown, Papajahkur, Pop Goes The Weasel en Clittenband.

TerraDown

TerraDown is wellicht de hardste band van deze Bossche Band Battle. Snoeiharde metal die zeker en vast in de smaak zal vallen bij de vaste bezoekers van WSC. Met hun act maakte deze band uit Breda meteen indruk op publiek en jury tijdens de derde voorronde in Koudijs Kafé. De band met frontman Nick Brouwe is zeer overtuigd van zijn kunnen en steken dat niet onder stoelen of banken.

Papajahkur

Deze sympathieke reggae band uit Den Bosch speelt aanstekelijke feestmuziek die menige zaal op zijn kop zet. Frontman Jared Kroese komt oorspronkelijk uit de punk. Punk en reggae mengden zich in de jaren ’70 in Groot-Brittannië tot wat ska genoemd wordt. De uptempo van ska is duidelijk hoorbaar bij deze band waar ruimte is vrijgemaakt voor de gitaarsolo’s van Hendrik Kadmaerubun. Benieuwd of in WSC de dansvloer gevuld raakt.

Pop Goes The Weasel

Ook deze band komt uit Den Bosch en kreeg een wildcard. De bandleden spelen al 10 jaar samen. Dat is te horen aan de doortimmerde rock nummers. Enkele nummers hebben zelfs hit potentie. Deze band komt zeker tot zijn recht bij WSC, gesneden koek bijna. De band zou het ook goed doen bij grote festivals zoals Paas- en zelfs Pinkpop. Dat zou een doorbraak kunnen betekenen. Wel eerst een manager inhuren.

Clittenband

De dromerige liedjes die door het vrouwelijk trio Clittenband gespeeld worden, zijn voornamelijk gevuld met woordgrappen over seks en Thierry Baudet. Sterke punten zijn hoe de band met achtergrondzang omgaat en hoe er in balans gespeeld wordt. De nummers zelf lijken qua geluid en tempo veel op elkaar. Meer dynamiek zou geen kwaad kunnen. De zaal van WSC is hoog. Clittenband is meer gebaat bij een intiemer podium.

In P79 spelen op zaterdag 10 november Holsaby, An Adverse Copy, Morning Dawn en Lokotov Mocktail. Die worden een volgende keer besproken.

De Bossche Band Battle is opgericht om de Bossche muziekscene op de kaart te zetten. Daarnaast biedt de Battle een springplank voor de winnaars naar een professionele carrière middels opname, videoclip, optreden en contacten (jury, programmeurs, muzikanten). Leeftijd speelt hierbij geen rol. Sterker nog, hoe meer onderling contact hoe meer iedereen van elkaar kan leren.

okt, 2018

Popronde heeft weer voor iedereen wat wils
Een rondreizend muzikaal ratjetoe trekt langs Nederlandse steden dus ook naar Den Bosch

Popronde 2018 hield de Bossche horeca weer eens een avond in haar ban. Het weer zat ook mee. De fijne temperatuur leidde er weer toe dat mensen eerder geneigd waren ook naar andere podia en uitgaansgelegenheden te gaan die ze normaliter niet zouden bezoeken. Verscheidenheid, diversiteit en rondreizen in je eigen stad zijn de voornaamste doelstellingen van Popronde.

KLANKGAT doet Popronde Den Bosch

Van de 47 bands in Popronde Den Bosch die vrijdagavond 5 oktober optraden, worden de volgende bands in dit artikel kort doorgelicht: Orphax, Donkey Kung Fu, Dan Hair & The Extensions, O, Kutjes, Filthy Felons en Switch Bones. Er komen nog andere recensies die onder meer Faradays, LOVE COUPLE, Malvae en Mr. Weazly bespreken.

Orphax – ambient, drone, noise
Sietse van Erve – Orphax – zit op het podium van Willem Twee concertzaal en spreekt het klein aantal aanwezigen toe. Hij gaat Circles spelen, een werk dat zeer variabel in tijdsduur kan zijn. Het kan drie minuten tot wel acht uur (!) duren. Een zacht sonoor geluid zwelt aan, veranderingen zijn langgerekt en komen bijna onmerkbaar binnen. De concertzaal neemt steevast elektronische muziek tijdens Popronde waar. Zij is de hoedster van dit genre.

Donkey Kung Fu – garagepunk
Heel wat anders is, zeg maar van een andere planeet, de muzikale opvatting van deze Amsterdamse band die in café De Rooie Haan de boel naar zijn hand zette. De plee voor vrouwen was tijdens hun optreden onbereikbaar. Hard, snoeihard, kort en krachtig. Donkey Kung Fu zou de ideale sparringpartner zijn voor The Foo Fighters. Hoe geweldig zou dat zijn! Nummers zonder genade. Het was kicken.

Dan Hair & The Extensons – indie, singer songwriter
Wat verderop, in Zoë’s Irishpub, is de sfeer weer geheel anders. Toegankelijke muziek, melodieus en teksten die gaan over levensvragen. Dan Hair wordt kundig begeleid door The Extensions. Zo singer songwriting is het gelukkig niet. Geen man alleen op een krukje met een gitaar en een petje op, maar gewoon een lekkere band met prettig in het gehoor liggende liedjes. Effe bijkomen want ook dat is Popronde. Wil je wat anders dan kijk je in het programmaboekje. Keuze genoeg.

O, Kutjes – pikante electropop
De roem van de twee dames van O, Kutjes is hen vooruit gesneld. Mensen staan buiten bij café ’t Bonte Palet, zo druk is het. Een bijna carnavaleske sfeer hangt in het café en dat heeft te maken met de aanstekelijk schunnige disco/electropop van deze twee dames in schooluniform (deed Britney Spears dat ook niet eens op haar clip Oh, baby, baby?). Popronde weet de Bossche ziel op de juiste manier te raken door O, Kutjes mee te nemen in haar rondreizend festival.

Filthy Felons – hardcore/metalcore
Van de binnenstad naar de Tramkade, die andere hoofdlocatie van Popronde Den Bosch. Filthy Felons treedt op in World Skate Center, thuishaven van de punk-, hard-, trash- en metalrock in Den Bosch. Niet meteen mijn ‘cup of tea’ maar de energie van deze vijfkoppige harde rockband uit Utrecht is aanstekelijk. Headbangers met lang haar staan vooraan. Nummers met titel als Weakness Is A Magnet en Out Come The Vultures spreken boekdelen. Zanger Mark Mulders zweept zowel band als publiek op als een ware leeuwentemmer.

Switch Bones – alternatieve rock
De bandleden van Switch Bones deden hun ervaring op bij Undeclinable Ambuscade. Nou, dan weet je het wel. De Bossche Brouwers aan de Vaart doen volop mee aan Popronde Den Bosch. Ook zij programmeren de wat stevigere muziek. De tent was afgeladen vol, echter hier geen headbangers maar meer luisteraars. Goed verzorgd gitaarwerk, verstilde rockintro’s en daarna krachtig aanzetten.

Afterparty Popronde
In de Grote Zaal van Willem Twee poppodium werd de afterparty van deze 2018 editie van Popronde in Den Bosch gehouden. De energieke gastheren waren BANGANAGANGBANGERS.

okt, 2018

Alternator stoner/desertrock met hart en ziel
Nieuwe Bossche band kent geen plankenkoorts

Rockband Alternator uit Den Bosch trad donderdag 4 oktober voor de eerste keer op en wel in World Skate Center (WSC), maar van plankenkoorts leek geen sprake. Integendeel, de vijf mannen waren goed op elkaar ingespeeld en zagen er zelfverzekerd uit. Van haperingen in hun show was geen sprake, de bandleden wisten elkaar goed te vinden. Alternator rocks.

Alternator: het gaat goed met de Bossche muziekscene

Alternator bestaat uit:

Eelco Hendriks – gitaar
Mark van Noort – zang
Maarten Jansen – drums
Lennart Odijk – gitaar
Stijn de Wijs – bas

De band werd zo’n anderhalf jaar geleden opgericht door Mark en Eelco en kreeg in 2018 de naam Alternator. Bands als Kyuss, QOTSA, Pink Floyd, Truckfighters, Alice in Chains, Led Zeppelin zijn hun inspiratiebronnen. Het optreden duurde drie kwartier, genoeg om een indruk te krijgen van de geweldige potentie van deze nieuwe band. Het is wederom een teken dat het goed gaat met de Bossche muziekscene,

KLANGAT: Niet een beetje nerveus geweest voor zo’n eerste optreden?
Mark van Noort: Nee, ik was niet nerveus maar voelde wel een gezonde spanning. Dat hoort erbij vooral bij zo’n eerste show. Ik had het naar mijn zin.

Omschrijf de band want hij is nieuw.
De band Alternator is door Eelco Hendriks en mij gestart. Met z’n tweeën schrijven we al een aantal jaren muziek. Op een gegeven moment hadden we genoeg materiaal en zochten we er een band bij. Binnen anderhalf jaar voltrok zich dat proces. En nu we eindelijk een band hebben, vonden we dat we de repetitieruimte uit moesten en dit hier vanavond is het resultaat daarvan.

Mark van Noort

Eelco Hendriks

Lennart Odijk

Maarten Jansen

Stijn de Wijs

Jullie hebben anderhalf jaar gerepeteerd?
Nou ja, we waren een band aan het vormen. Eerst kwam de drummer erbij, toen kwam de andere gitarist, Lennart Odijk is dat. En uiteindelijk vonden we gelukkig ook nog een bassist want dat was het moeilijkste van alles. Dat is Stijn de Wijs en die zit er pas een half jaartje bij. Toen konden we ook meer vooruit gaan denken aan shows en opnames.

Jij en Eelco schrijven hoofdzakelijk de nummers?
In eerste instantie wel. Nu is Alternator een volwaardige band en schrijven we allemaal mee. De nummers die we vanavond speelden, op een nummer na, die hebben Eelco en ik geschreven.

Ik vind Alternator een stevige, mannelijke sound hebben mét gevoel voor melodie.
Zeker, zeker. Dat vind ik ook heel belangrijk. Wij zitten ergens tussen Pink Floyd en Queens Of The Stone Age. We hebben soundscape-achtige stukjes, veelal de intro’s. Dan de nummers verder zijn nogal stevig en die zou je kunnen omschrijven als Stoner- of Desertrock, als je het in een hokje wil zetten. Ik vind zelf dat Alternator moeilijk te plaatsen is in een specifiek hokje, maar dat is het waar het op neerkomt, waar wij tussenin schipperen.

Alternator is op Soundcloud te beluisteren.

jun, 2018

Punk avond in World Skate Center Den Bosch
Female frontend punk - hard puntig en kort geheel in de punk traditie & stijl

Voor deze punkavond in het World Skate Center op zaterdag 16 juni staan er drie bands op het affiche. De drie mannen van Teuk McGraig mogen de avond openen met hun stevige gitaarrrock. Deze Bossche band vindt zichzelf niet zozeer een punkband. Dat zei leadsinger Harm van Mil aka Teuk door de mic toen de band al een eind verder zat in zijn optreden. Dat is duidelijk te horen aan hun nummers die niet volgens het stramien van de punk – puntig en kort – zijn opgebouwd. Teuk McGraig leunt meer tegen trashrock en dat is goed te merken aan het volume dat de zaal van WSC in buldert. Niet dat iemand dat trouwens erg vindt. Verre van dat. Wel bleef het publiek op gepaste afstand van de geluidsboxen.

Punk avond in World Skate Center Den Bosch - ©ronald_rijken — Teuk McGraig

He Said No
Na de masculiene rock van Teuk McGraig, was het podium helemaal voor de twee female frontend Punkbands. De eerste klanken van het uit Eindhoven Rockcity afkomstige He Said No waren al te horen toen ik de zaal binnenkwam. Ik hoefde me niet per se door de menigte naar voren te werken, want er was plek genoeg in de zaal, dus posteerde ik me voor het podium.

Daar zag ik een drummer in zijn blote bast, die de snelle vierkwartsmaat met flink wat geweld vooruit stuwde. De gitarist met flatcap en baardje werkte de nummers met drie akkoorden snel en behendig af. Dan de frêle zangeres, bij wie die vijfsnarige basgitaar wel erg groot leek, schreeuwde haar welgemeende, maar vaak onverstaanbare teksten de zaal in.

Het meeste van hun repertoire klinkt precies zoals je van punkmuziek mag verwachten, hard, snel, kort en voornamelijk drie akkoorden. Daardoor was er weinig onderscheid te maken tussen de nummers. Ook het nummer wat aangekondigd wordt als liefdesliedje, klinkt exact hetzelfde als de voorgaande nummers en bleef ook keurig ruim onder de twee minuten. Of de cover Gay Bar van Electric Six ook onder de noemer liefdesliedjes te scharen is waag ik te betwijfelen, maar je ziet wel dat het iets teweeg brengt in de zaal. Het publiek, dat best wel wat afstand houdt tijdens dit optreden, komt nu wat meer in beweging.

Het voorlaatste nummer heeft dan vervolgens ook wat meer diepgang met warempel iets wat op een gitaarsolo lijkt. Als dan als uitsmijter nog het nummer We Want Blood van dé punkhelden uit Eindhoven Peter Pan Speedrock gespeeld wordt is het publiek om. Maar dan is het alweer afgelopen. Hard, snel en kort, maar met een mooi slotakkoord.

March
Na een korte soundcheck is March er klaar voor. Althans, dat denken ze, want in het begin van de set hangt bij de gitarist rechts op het podium zijn gitaarriem los. De gitarist van He Said No rent het podium op om hem vast te maken. Maar er blijkt meer aan de hand. Terwijl het geluid gefikst wordt, speelt de band gewoon door. Tijdens het derde nummer Hendrik Lucifer wordt er nog wat gestemd, maar dan is de gitarist er klaar voor. Gelukkig speelt frontwoman Fleur van Zuilen met haar rauwe stem ook een aardig potje gitaar, maar met twee gitaren ontstaat er toch meer een muur van geluid. En dat is fijn. Niet in de laatste plaats ook door de retestrakke drummer die de boel laat doordenderen. Big Wave is een goed gekozen titel, want dit nummer doet me een beetje denken aan de surfmuziek uit de jaren zestig, maar dan harder en sneller.

De sfeer zit er goed in. Fleur schuwt het contact met het publiek niet en krijgt de zaal goed mee. Daar zorgen de puntige punknummers ook wel voor. Bijna alle nummers die gespeeld worden vanavond zijn van hun in 2016 verschenen album Stay Put. Het laatste nummer van dat album heet In Vain en dat nummer valt op door een rustige driekwartsmaat in het begin, dan een heftig stuk en weer die rustige driekwartsmaat, waar de stem op een wat subtielere wijze ook goed tot zijn recht komt. Het nummer Sometimes, dat tegen het einde van het optreden gespeeld wordt, heeft een bijna Foo Fighters achtige break en ook de riffs doen me daar aan denken. Such A Drag is een lekkere afsluiter die lekker snel en hard begint, met in het midden een rustig basloopje dat over gaat in een bijna bluesy stuk dat mooi opgebouwd wordt met fraai soleerwerk van de gitarist om vervolgens weer op volle snelheid te eindigen. Op het hoogtepunt stoppen, dat doen ze goed. Gelukkig alleen voor deze avond, want de volgende show staat al gepland.

Wil je March binnenkort nog zien dan kan dat tijdens Jera On Air op zaterdag 30 juni

Foto’s: Ronald Rijken

apr, 2018

Rappende MC’s zwepen DnB heads en ravers op
Basshaven#2 houdt wel van een fissa

<Paaspop? Doe mij maar Basshaven#02 !!

Basshaven#02 Sektor & Subsequent, Trasky, Djah, Mekkes
Op zaterdag 31 maart werden de deuren van het World Skate Center geopend voor een goed avondje Drum & Bass (DnB). Na een succesvolle eerste editie was het weer tijd voor een nieuw feest van Basshaven.

Ondanks dat Paaspop een aantal kilometers verderop in volle gang was, trok Basshaven volle zalen. Dnb heads en ravers wisten wel waar ze een feestje zouden bouwen. Om 21:00 werden de deuren geopend en een half uur later stond het al goed vol.

Met een nieuwe line-up (dj’s Trasky, Djah en Mekkes) wist Basshaven haar gasten te verrassen met onder andere een B2B (back 2 back) sessie van Sektor & Subsequent, Djah en vlammende MC’s. Met een opbouw die van Liquid naar Neuro ging werd de zaal steeds meer turned up.

Met keiharde drops en rappende MC’s werd het publiek op de juiste manier goed opgezweept. Dit was allemaal ten goede voor de sfeer in de zaal. Want hoewel het erg warm was door al die dansende mensen, was de sfeer in de zaal erg fijn en gemoedelijk(?).

Next edition
Al met al was het een mooi feestje en wanneer de volgende editie daar is, raad ik je zeker aan de sfeer te komen proeven, lekker uit je dak gaan en dansen op DnB.

Meer foto’s op Instagram: #klankgatdenbosch

Foto’s: Casper Menting en Ellen van Lent
Met dank aan de organisatie van Basshaven

feb, 2018

Nocturnal Waters komt tot wasdom
Muziek maken met een groepsapp

Je zult maar pas één keer hebben opgetreden en is je tweede optreden gelijk de opening van een groots opgezet festival. Dat overkwam de band Nocturnal Waters uit Den Bosch die het spits afbeet in Willem Twee poppodium op het Rauwkost festival op 27 januari. Mocht er sprake zijn van enige nervositeit dan lieten deze jonge muzikanten dat niet merken. De groep die in september 2017 werd opgericht, kreeg een half uur speelruimte. Na het optreden sprak ik met frontwoman Amanda Winnemuller.

KLANKGAT: Amanda, dit is pas de tweede keer dat jullie optreden en jullie zijn in september vorig jaar begonnen.
Amanda Winnemuller: Klopt. Ik kwam toen een kennis tegen en vroeg haar hoe het met de muziek ging. Ze zei: ‘Ja, ik weet het eigenlijk niet zo goed, zullen we een bandje beginnen?’ Toen zijn we naar de jamsessies gegaan in de Skatecenter (World Skate Center, red.) hier in Den Bosch en daar kwamen we twee jongens tegen. Die vroegen we of ze in onze band wilden. ‘Oh, leuk’, zeiden ze en zo liep het een in het ander. We moesten nog wel een drummer zoeken.

Jullie kenden elkaar van vroeger?
Hilde is een kennis van mij. Ik kende haar van het skateboarden en wist dat ze bas speelde.

Nocturnal Waters komt tot wasdom — Hilde van den Hoek

En de anderen kwamen erbij?
Ja, Jonah speelt drums en gitaar. Ik vroeg hem wat hij het liefste wilde doen, gitaar spelen of drums. ‘Ik speel liever gitaar’, zei hij. ‘Nah, dan moeten we gaan zoeken naar een drummer’. Dat werd Nina die weer een bekende is van Hilde en zo hebben we iedereen bij elkaar gebracht.

Toen zijn jullie gaan repeteren en schrijven?
We hebben op WhatsApp een groepsapp die wordt vol gespamd met allemaal kleine stukjes en daar geeft iedereen weer reacties op. Ik ben vooral bezig met de teksten. Een keer in de week repeteren we in de Muzerije van 7 tot 11. Dan voegen we alles een beetje samen. Ik laat meestal de band de muziek maken en pas mijn teksten aan. Dat zijn vaak losse zinnen en korte fragmenten. Daar maak ik dan een geheel van wat bij de vibe past. We gaan nu proberen om het andersom te doen. Eerst de tekst schrijven en de zang en melodie waar de anderen op kunnen reageren. Even kijken of dat werkt.

Het laatste nummer sprak mij erg aan. Het heeft een mooie drive. Beetje punk, new wave, New Order.
We willen zoveel mogelijk losse invloeden in onze muziek verwerken. Want ik denk dat als een band qua luisteraars heel gevarieerd is – van hardcore tot progressief en Jarno luistert veel naar soundscapes – dat onze muziek een zo groot mogelijke mix wordt en niet eenduidig.

Zowel Jarno als Hilde spelen basgitaar. Dat is nogal ongebruikelijk, twee bassisten. Wat is de reden om daar voor te kiezen?
Het is inderdaad niet gebruikelijk en vaak word het gezien als moeilijk om twee bassisten te hebben. We wilden die uitdaging echter niet uit de weg gaan, toen we toevallig tegen dat probleem aanliepen op het moment dat we de band vormden. Jarno speelt geen standaard bas lijnen maar voegt een extra laag toe die tussen bas en gitaar in zit met een hoop opties. Mede door Jarno’s ervaring kunnen we dus ook een nieuwe sound vinden en blijft het muziekschrijven uitdagend.

Is er een bepaald thema te vinden in jouw lyrics?
Mijn teksten gaan op dit moment over het volwassen worden en het verlies van een bepaalde onschuld. Maar ook het tegenkomen van jezelf. Dat verwachtingen niet altijd waar worden, niet worden wat je denkt. Dat je opgescheept zit met dromen die je wil verwezenlijken, maar dat dan niet lukt.

Niet de I Love You ding als ik jou zo hoor?
Nee, niet de I Love You ding. Die vallen er wel een beetje onder maar meer als een soort side track.

Hilde van den Hoek – bass guitar
Jonah Kuiters – lead and rhythm guitar, vocals
Nina Pfeiffer – drums
Jarno Doggen – bass guitar
Amanda Winnemuller – vocals

jan, 2018

Bij elke opbouw komt er een keiharde drop en gaat iedereen los
Basshaven geeft wat de liefhebber verdient

De grote zaal van het World Skate Center was zaterdag 6 januari DE plek van de echte Drum & Bass. Dat wisten de liefhebbers ook gezien de ticketverkoop. De voorverkoop van Basshaven – want zo heet dit festijn – liep als een dolle en aan de deur werden ook nog veel kaarten verkocht.

Basshaven is een collectief van de twee dj’s Shapeless (Mellijn Hoekstra) en Lexxion (Alex Opran). Beiden waren residents van Complex (het DnB initiatief van P79) en zij namen het initiatief om zelf iets te beginnen. Doordat er in Den Bosch nog niet echt een platform is voor deze scene, werd het tijd om die op te zetten. Het collectief Basshaven is nog relatief nieuw, maar kan al wel steunen op een groep toegewijde feestgangers.

Bij elke opbouw komt er een keiharde drop en gaat iedereen los - ©ellen van lent — Basshaven#1

De dj’s willen de echte DnB fans van Den Bosch en Omstreken geven wat ze verdienen. Een haven die liefhebbers maar wat al te graag aandoen, want zoveel is er in deze regio qua DnB niet te halen. De indruk is wel dat de scene meer en meer begint te leven in Den Bosch. Met deze eerste editie van Basshaven wil het collectief dat gaan stimuleren en verder ontwikkelen.

Eigenlijk is Basshaven ontstaan uit onvrede. DnB leek het diep ondergeschoven kindje in Den Bosch. Tijd voor actie, tijd om er wat aan te doen. Dit nieuwe Drum & Bass concept is het werk van twee lokale dj’s (Alex en Mellijn) die het tijd vonden voor meer DnB in onze stad. Eind vorig jaar is begonnen met het opzetten van het feest.

De avond
De dj’s Shapeless en Lexxion begonnen de avond in World Skate Center met een back to back set. Arch Origin was headliner van de avond. Om iedereen even lekker warm te laten lopen draaiden de dj’s liquid. Dat liep lekker op naar steeds harder en harder. De opbouw van de muziek en de energie van de zaal balden samen en trokken een lijn dwars door het dak. ‘Vibes all over’, was het algemene commentaar op Facebook. Het was een vibe van chille sounds, smerige rollers, stevig basswerk en drops die nog harder aankomen dan een klap van een K-1 fighter.

Zulke feesten zijn in de koude winterdagen van januari meer dan welkom want ze zijn helemaal LIT! In een zaal vol jonge ravers en oude garde merk je dat er een chemie ontstaat die niet makkelijk is na te bootsen. Bij elke opbouw komt er een keiharde drop, gaat het dak eraf en is iedereen los. De atmosfeer in de zaal was extatisch, electrifying.

Ondanks dat de DnB scene in Den Bosch niet groot is, bestaat er veel animo voor dit soort feesten. Er zijn al plannen voor een vervolg. De fans werd gevraagd om Facebook in de gaten houden. Verder is er een Aftermovie in de maak. De makers van Basshaven zijn er wat beduusd onder. “Alles wat we ervan gehoopt hadden..en meer.” En het smaakt naar meer.

Foto’s: Ellen van Lent

dec, 2017

Woodkots: kerstliedjes met grunt en moshpit
Bangers en beukers vieren hun Kerst in World Skate Center

Woodkots presents Live Aids was om een kerstfeest neer te zetten dat net iets anders is dan anders. Iets wat nog nooit is vertoond in Den Bosch tijdens de Kerstdagen. Daar is Woodkots Live Aids zeker in geslaagd.

Woodkots Live Aids

Woodkots: kerstliedjes met grunt en moshpit — Woodkots Live Aids

Verplicht kerstnummer
De hal van het World Skate Center was voor de gelegenheid van Woodkots in kerstsfeer gedompeld. Vooral aan het podium was veel aandacht besteed. Het was een heuse kerststal geworden en vooral het rieten dak boven het podium was een rake vondst. Daar hield dan ook alle gelijkenis mee op. De bands die optraden, gaven de indruk weinig op te hebben met het hele kerstgedoe. Dat gold trouwens voor het hele event.
Er was één eis die de organisatie stelde: elke band moest minimaal één kerstnummer spelen. Die voorwaarde kwam van initiatiefnemer Daniël Vugt van de band Jezus Sanseveria die vorig jaar voor de grap een videoclip maakte van een kerstnummer. Dat werd een enorme hit. Toen Daniël dit jaar bands uitnodigde of zij mee wilden doen aan Live Aids, waren zij maar al te bereid om zijn conditie in te willigen.

The Devil’s 3rd
The Devil’s 3rd was de vierde groep die op Live Aids aantrad. Deze trash/heavymetal band bestaat uit drie man: op de drums, Jeffrey Rolink, lead guitars/backing vocals, Bart Geisen en lead vocals, Frans Wijnen.

De band uit Tilburg ging los en werd hartstochtelijk aangemoedigd door echte trouwe fans die de ruimte vlak voor het podium opvulden. Er werden veel grapjes gemaakt en het publiek deed luidkeels mee. De band is bekend van zijn zogenaamde ‘shoutalongs’ met het publiek. Het was al met al een vermakelijk festijn. Vooral toen Frans Wijnen vroeg of het T-shirtje van de gitarist uit moest. De grunt was niet van de lucht en een moshpit [mensen die tegen elkaar aan springen of beuken, red.] kon ook niet uitblijven. Het kerstliedje van deze band ging bijna als vanzelfsprekend over Satan.

F.I.S.T.

Deze bekende Bossche hardcore punkband bestaat uit vier man waaronder bassist Tennie Lanslots die ook in de non-profit organisatie Woodkots zit. F.I.S.T. staat voor Freedom Is Seldom True. Frontman John met felgroene hanekam leidde een vrolijk publiek met een vriendelijke stem alle uptempo liedjes door en ook hier kwam het tot een moshpit. Het kerstaandeel van F.I.S.T. was een cover van Fuck Christmas van de Amerikaanse punkband Fear uit Los Angeles.

De eerste indruk was: ruig, zwarte leren jassen met spikes, wilde haren en bier. Wat echter opviel aan Woodkots Live Aids was de vriendelijke en vrolijke stemming. Iedereen hield rekening met elkaar. Het bewijst eens temeer dat je een boek niet moet beoordelen op zijn kaft. En het leverde meteen ook het bewijs dat je het Kerstfeest heel anders kan vieren. Woodkots is een leuk feestje maar niet voor de teerhartigen onder ons bedoeld.

Woodkots Live Aids was een idee van Daniël Vugt en werd uitgevoerd in samenwerking met non-profitorganisatie Woodkots.
Fotografie: Jane Duursma – website: Made By jane

dec, 2017

Impact Bossche Band Battle op Bossche muziekscene
Hoe de Battle een begrip kan worden

Hoe groot is de impact van de Bossche Band Battle op de Bossche muziekscene? Organisatoren Luuk Bergervoet en Frans de Visser van Studio Cube mikken er op dat de ‘Battle’ een begrip wordt in Den Bosch en regio.

Bossche roots

Clittenband — TerraDown gruntende vocalen van Nick Brouwer

De Bossche Band Battle nadert zijn hoogtepunt. Vrijdag 29 december is de finale van deze afvalrace tussen bands van divers pluimage. Die finale vindt plaats in rockpaleis Willem Twee poppodium. Het is honderd procent zeker dat een band uit Brabant gaat winnen. Alle acht overgebleven kandidaten komen uit de provincie.

Zaterdag 2 december was de eerste halve finale in het World Skate Center (WSC) met onder meer A Fool’s Errand, een vierkoppige postrock formatie uit Den Bosch. De tweede halve finale is op 16 december in P79 waaraan twee bands deelnemen met onvervalste Bossche roots. Dat zijn de Indie-band Clint Eastbird en Instant Matter, vorig jaar tweede geworden in de eerste editie van Bossche Band Battle.

Van de acht bands die in de twee halve finales tegen elkaar uitkomen, gaan er vier door naar de finale. In het slechtste scenario gaat geen één Bossche band door naar de finale en in het beste geval gaan ze alle drie door en is de kans levensgroot dat een Bossche band dan gaat winnen.

Signaal

Dat is een goed signaal naar de Brabantse muziekscene en in het bijzonder naar die van Den Bosch. De organisatie moest al voor het begin van de Battle een schifting maken. Er hadden zich meer bands aangemeld dan de vijftien deelnemers die ruim een maand geleden bekend werden gemaakt. De belangstelling was groot en de keuze viel op groepen die al op een stuk professionaliteit kunnen bogen, zo lijkt het.

Ook voor de Bossche podia valt er iets te winnen. Die krijgen nu mensen over de vloer die ze nog nooit binnen hebben gehad. En andersom, mensen leren nieuwe uitgaansplekken kennen. Dat was één van de doelstellingen van de organisatoren. ‘Kom uit dat oude, vertrouwde pluche’.

Je kan er nu al gif op nemen dat volgend jaar het aantal aanmeldingen nog groter wordt. Dit jaar zijn er sowieso twee podia bijgekomen: De Azijnfabriek en Koudijs Kafé. De Battle slaat aan. Dat er meer bezoekers bij zijn gekomen, is evident want er zijn twee extra locaties. De wedstrijd is echter niet alleen in cijfers uit te drukken.

Witte bands

De Bossche muziekscene moet deze kans die de Battle biedt, met beide handen aanpakken. Dat gebeurt ook in deze tweede editie, maar wat opvalt is dat hip hop, salsa, soul en reggae ontbreken. Rock en pop in alle soorten en maten zijn goed vertegenwoordigd. Ook opvallend, het zijn hoofdzakelijk ‘witte’ bands die nu meedoen.

Het is natuurlijk helemaal aan mensen (bands) zelf om daar wat aan te doen. Zij moeten zich aanmelden en kwaliteit meenemen. De organisatie kondigde al in het voorjaar dat je je kon inschrijven. Daar ligt het niet aan. Dat zal in 2018 niet anders zijn als er een derde editie komt.

Ausdauer

De afkorting, de Battle, begint gemeengoed te worden en dat is op zich al winst. Als mensen straks het over ‘de Battle’ hebben en iedereen weet wat ermee wordt bedoeld, ja dan, dan is het een begrip geworden. Nu is de impact van deze bandwedstrijd nog ongewis maar niveau en diversiteit zijn in deze tweede editie op vooruit gegaan.

Dat is de voorlopige en voorzichtige conclusie. Om echt een begrip te worden, dat vergt een lange adem, Ausdauer zeggen de Duitsers, uithoudingsvermogen. Dat beseffen Bergervoet en De Visser terdege. Zij weten waaraan ze begonnen zijn.

dec, 2017

White Elephant en A Fool’s Errand door naar finale Bossche Band Battle
Terechte winnaars met de sterkste stage performance

Het World Skate Center aan de Buitendijk in Den Bosch werd zaterdag 2 december gevuld met vier bands, die allen terecht in de halve finale van de Bossche Band Battle staan. Het podium staat klaar, inclusief rookmachine en stagelights in allerlei kleuren. Het belooft een vermakelijke avond te worden, want het spant erom welke twee bands er doorgaan naar de finale, die op 29 december plaatsvindt in het Willem Twee Poppodium.

Delusionals
Een synthesizer, een drumstel en een gitaar zijn de instrumenten die klaarstaan om bespeeld te worden door de drie dames van Delusionals. Alle drie zijn ze voorzien van een zangmicrofoon. Het eerste nummer zet een dromerige sfeer neer, waarbij de drumster erg creatief is in het gebruik van bass kicks.
Tijdens het tweede nummer schakelt ze over op het elektronische deel van haar drumkit, wat ook voor een creatieve sound zorgde in combinatie met de psychedelische klanken van de gitariste. De dames zijn goed op elkaar ingespeeld, want plots stopt het nummer op een strakke manier. Met erg veel snelle tikjes op de hi-hat blijft de muziek verrassend, ook al bleef het tempo veel hetzelfde. De laatste twee nummers zijn op lager tempo en erg persoonlijk, dit komt echt binnen als de zangeres afsluit met een lange uithaal liggend op de grond.

White Elephant en A Fool's Errand door naar finale Bossche Band Battle - ©aya dupont — Delusionals

White Elephant
De band bestaande uit een drummer, bassist en twee gitaristen, waarbij frontman Vincent ook zang doet, staat na een zorgvuldige soundcheck klaar om te spelen. Tijdens de instrumentale opbouw zingt de drummer mee, dit voegt veel toe. De band weet het publiek op een natuurlijke manier naar voren te vragen, waardoor de sfeer intiemer wordt en het optreden interessanter.
Het tweede nummer Save It heeft een leuke hoge gitaarmelodie die af en toe door het nummer heen danst. Na een stevige uithaal beweegt de band energiek op het podium, waardoor er een aanstekelijke energie ontstaat. Ook klapt het publiek het ritme mee en wordt het nummer afgesloten met een nette gitaarsolo. Een langzamer nummer wordt neuriënd ingeleid, waarna een nummer volgt dat zo onder een skatefilm zou passen. Ook stelt White Elephant als enige band de bandleden voor.

Johnny Jester
De Tilburgse band Johnny Jester is aan de beurt. Een grijskleurige Gretch gitaar trekt mijn aandacht, echt een mooi ding. Net als in het Koudijskafé bevatten de eerste twee nummers een lange ‘Ooooh’ uithaal die een Kensington-achtige sound creëert. Persoonlijk mis ik de creativiteit, maar dat kan een smaakkwestie zijn. Een melodische gitaar vult het slow tempo nummer dat volgt.
Daarna kwam er weer nummer met een ‘Ooooh’ uithaal waarbij ik mijn aandacht verloor. Daarna werd mijn aandacht terggepakt door een stevige instrumentale rock-achtige opbouw die vet was. Er is zeker energie waar te nemen op het podium door de moves van de mannen, terwijl een hoge gitaarmelodie het laatste nummer opleukt.

A Fool’s Errand
De vier mannen spelen instrumentaal, maar toch is het verhalend door de praatjes tussendoor van de bassist. Zo gaat het eerste nummer over een kleine Bossche jongen met grote problemen in een grote wereld, kondigt de bassist aan, die de leiding heeft in de band. De podiumenergie spat er vanaf, het is een plaatje dat klopt. Verrassend komt deze band uit de hoek, door gebruik van een sustainer, een apparaatje dat de gitarist gebruikt om zijn snaren mee aan te slaan, waardoor te tonen heel lang doorklinken. Ook pakt de bassist er een trompet bij waarmee er weer een nieuwe sound is.

Ontknoping
White Elephant en A Fool’s Errand mogen het nog een keer tegen elkaar op nemen in de finale. De terechte winnaars hadden in mijn ogen de sterkste stage performance wat echt zorgde voor een vermakelijke avond. Ook het niveau van de andere bands was zeker hoog, en zij zijn ook de moeite waard om in de gaten te houden.

foto’s: Aya Dupont